بسم الله الرحمن الرحیم سروده یی از: مهندس شاه امیر فروغ جلوه گاه عقاب میهنِ مردانِ توفان - زادگاهِ شیر ها، سرزمینِ رزم جویان ـ کشورِ مردانِ پاک. مأمنِ ـ آزادگانِ با شرف، قدس و پاک و پر ز هیبت ـ آب و خاک. قلۀ کوهش ـ ستیغ و پر غرور، رود هایش ـ تند و مست و موج خیز جنگلش ـ سنگر گهِ شیر و پلنگ، آبشارش ـ مست و بی پروا و تیز. سینه اش ـ منزلگۀ بس راز ها، عشق جوشد ـ در دل هر زره اش، آشیانِ مرغِ توفان ـ کوهِ او، زادگاهِ رزم جویان ـ « دره » اش. شهره گشته در جهان ـ مردانِ او مولوی و ابن سینا و «غبار »، شهرۀ آفاق ـ شیرِ«آریان » «احمدِ مسعود » ـ «شاهِ »رستگار. « آریانا » باشد این پر شور ـ خاک، صاحبِ نام و جلال ـ از دور ها، جلوه گاهِ ـ بس عقابِ تیز چنگ، کشورِ آزادگان ـ پر زور ها. ای خوشا من ـ کاین زمینِ مرد خیز، زاد گاه و قبله و گورِ من است تا ابد ـ نامش، بلند آوازه باد « آریانِ » من، که خارش ـ گلشن است.

بالا Up

بازگشت Home