بسم الله الرحمن الرحیم شعری از: مهندس شاه امیر فروغ به بهانۀ هفتمین سالگرد شهادتِ قهرمانِ شهید، زنده یاد احمد شاه مسعود (رح) محبوب قلب هـــا ای دیـــده خون ببار که سرور شهیــــد شــــد محبوب ِقلب ِاکبـــــــر و اصــــغر، شهیــد شد ماتم ســـــرا نمــــود وطـــــن، در شــــهادتش با تیغ ظلم کفر چو حیــــدر ، شهیـــــد شـــــد آن شهسوارِ عرصۀ ایمــــان و علــــم و عدل چون راد مردِ عـــرصۀ خیبــــر، شهیـــــد شد چون کوه سـر بلـــــند و متین و چــــه با وقار در خون نشسـت آن تن و پیکر ، شـــــهید شد آن تک درختِ سرو ، چه آزاد و ســــــــر بلند از بغض و کینِ دشمنِ خودسر ، شهیـــــد شد مردانه زیست این مجاهدِ نستوه،ولی چه زود این دوستدارِ عدل و دشمنِ مُنکر ، شــهید شد (احمد) کــــــه (شــــاه) بُوَد در ســـــرای دل بنگر چسان به دستِ دو نوکر ، شـــــهید شـد (مسعود) گشتـــه کنون ، پیش کـــــــــردگــار چون بی گنــه ، به امرِ مُلحِدِ کـافر ، شهید شد دشمن گرفت کشور مـا را ، به کیـــد و مــکر صف ها شـــــکسته شد ، چو صفدر شهـد شد نوکر نشست جـــــای دلیران ، دریـــغ و درد یارب چه زود ، این مجاهدِ اکبر شهید شـــــد بنشین و از تـــــه دل گریه کــــــــن (فــروغ) کآن سروِ بوستـــــانِ پیــــــمبر ، شـــــهید شد

بالا Up

بازگشت Home