|
|
بسم
الله الرحمن
الرحیم ناقوسِ
مرگ شعری از :
مهندس شاه امیر
فروغ باز
هم رگبارِ
گلوله های
زور گویانِ دیو
سیرت از
دهانِ مسلسل
هایِ بی
خردانِ دد
منش شلیک
می شود. باز
هم صفیرِ
گوش خراشِ
خُمپاره ها و
موشک ها صدای
ضجه های
غمبارِ
انسان های در
خون تپیده را همراهی
میکند. باز
هم صدای
رعد آسایِ
جِت های خون
آشام که ویرانی
و مرگ و
آتش و خون به
همراه دارند... طنین
اندازِ گوشِ
دشت ها و دریا
هاست. آری
برادر ! باز
هم مرگ ناقوسش
را بدستِ
بی خردانِ جیره
خوار در
جای جایِ
سرزمینِ بی
دفاعِ ما به
صدا در آورده
است...
|
|