|
|
دوشمع
برفراز
نادیا
انجمن، در ١۵
عقرب ١٣٨۴
خورشیدی
اجازه داده
نشد که بیست و
پنجمین بهار
زندگی اش را
برسد، اورا
برای اختلاف
خانوادگی و
بروز بحران
اعتماد و
اعتقاد
یکسره نفرین
گفتند و
سرانجام
جانش را گرفتند.
او
اولین زن
شاعر نیست
ونبود که
درراه
آرزوها جانش
را با نامردی
بسیار
گرفتند، پیش
ازاو دهها زن
دیگر به همین
جرم جان
باخته اند.
مگر بیاد
نداریم که
رابعه مادر
بانوی شعر
پارسی را
چگونه و چه
کسانی در حمام
با نشتر رگ
زدند، چندی
پس از او
سلطان رضیه
شاهنشاه
بانوی
خراسانی را
چگونه در
کمین سر
بریدند،
طاهره قره
العین را چسان
کشتند و دهها
زن دیگر را که
مرگ آنها حتی تا
گوش ما راه
نیافته است؛ نیز با
نا مرادی بسیار
او را کشتند.
نادیه
انجمن بانوی
شعر امروز
فارسی
نیز واپسین قربانی
نبود و نیست
پس از او نیز
زنانی را در
هنگام شب در
خوابگاه سر
بریدند و خصم
ملعون همیشه
و همواره
برای آزار
زنان و گرفتن
جان ایشان در
کمین است. امروز
نیز زنان
اسیر و
زندانی را
مورد تجاوز
قرار میدهند وبرای
شرمندگی عمل
زذیلانه
خویش وزرای
دولت منجمله
وزیر عدلیه
اعلام
میکنند که
آنان دیوانه
اند!
شگفتا
که زنان مظلوم
آن سرزمین را
در اثر آزار
بیمار نموده
اند ودر
زندان نیز
آرام نمی
گزارند، اگر
آنان دیوانه
اند، پس چرا
در دیوانه
خانه نیستند
ودر
بیمارستان
ها نمیباشند
که در زندان
هستند . وای
بحال زن که در
دموکراسی
تقلبی مافیایی
در بند
ماجرای
دولتی قرار
بگیرد
و وای بر
زنانی که کم
اقتدار و
بینوا و مظلوم
باشند؛ چنین
زنی وزنانی اینست
سرنوشتش.
از
نام رادیو پیام
زنان در
سویدن و از
سوی نهاد
برون مرزی زنان
افغانستان،
سایت خاوران
و همه زنان این
دوسه واحد
فرهنگی در
اروپای شمالی
دومین
سالگرد مرگ
غم انگیز غزل
بانوی شعر فارسی
ناشاد بخت
دختر سرزمین
مان نادیا
انجمن را
نخست برای
بازماندگان
او وهمه زنان
شاعردر داخل
وخارج وطن و
آنگاه دومین
سالروز نبود آن
فقید شهید را
به کافه ی
زنان
افغانستان و
همه
انسانهای
حرمتگزار زن
همصدا تسلیت
عرض میکنم.
دست
کشنده ات ای
دخت نامراد
شکسته باد و
قلب قاتلت نا
تپنده باد! روان آن سربریدهء درمانده در بلای خشونت و جانباخته دردنیای تعصب و نفرت، همیشه شاد و یادش نیز در روح وروان و اندیشه و زمان ما گرامی باد.
فرشته حضرتی
|
|
لینا
روزبه حیدری
نادیا
انجمن
شاعرجوان و
بانوی شعر
فارسی در نسل
پسین هرات
باستان،
دوسال پیش از
امروز
