آرزو محمد عارف یوسفی درین دنـیــــا نه غـــــم داری نــــــــــــــه سودا چنـــــان هستی که بــــــــودی بـــــــی سر و پا هـــــــــــــرآنچـــه هست ترا با خویشتن هست نـــه بــــــا کس حرفی داری تو نه دعــــــــــوا ز تـــــــــو نگـــرفت کسی کـــــام و نگیــــــرد نـه دیـــروز و نـه امــــــــروز و نـه فـــــــردا همــــــــه دنیـــــا بــــه دنبـــــالت رواننـــــــــد گـــــدا و شاه گــــدا تــــــر از گــــــدا هـــــــــا گـــــــرفته ای اسیــــــــر د لهـــای مـــــــرد م به هــــر د لــی فگنـــــــدی شور و غــــوغـــــا به هـــــــــــــر جا بنگری آنجا تــــــویی تــــو به هــر قلبی چــه پنهــــــــان و چــه پیــــــــــدا یکـــی گـــوید یــــــکی پنهــــان نمــــــایـــــد همـــه د لهــــا تـــــرا بیمـــــــــار و شیـــــــــدا تــو شـــاد هــرگـــز نکــــردی هیـــچ د لــی را اگـــــــر چــه بــــوده ای در لـــــوح د لهـــــــا نــــــــداری جـــــان تو خود دردی دهــد کس نـــه دل داری کـــه غم جا گیرد آنجــــــــــــــا نـــه قتل تـــــــو تـــــوانـــــد کس نمــــــود ن نه تـــــــرس داری نه غــــــم داری نه پــــروا ز چی هسنـــــی خـــدا را بــــــاز و گـــــویم ز آبــــــــی آتشــــــــــــی یا سنــــــگ خــــــارا خیــــــالی تـو سکـــــوتی یـــــا که رویـــــــا ســـــــوا لی تـــــو جـــــــوابی یـــــــــا معمـــا تو خــاکی یا که ابـــــر و بـــاد و طــوفــــان زمینـــــــــــی آسمـــــــانـــــی یا کـه دریـــــــا درون سینـــــــــه هـــــا پنهـــــان گشتـــــــی بــــــــــکن همت بیــــــا در دیــــدهء مــــــــــا اگــــر نـیــــــــــرنگ نـــــــداری آرزو تـــو هـــــویــــدا ساز خــــود ت در چشم دنیـــــــا نــــــــداری گـــــــر شهــــــامت تقـــــــــابل میــــا دیگـــــــر به خـــــــلوت دل مــــــــــــا محمد عارف یوسفی آمستردام هشتم اگست 2008 08-08-08

بالا Up

بازگشت Home