بت دوستی محمد عارف یوسفی روزی کــه مــن و جـانـان بـا هــم آشنــا گشتیــم از عشق و محبت هــا سرشار ز و فــــا گشتیــم بــا عــــاشقـــــی و الفت پیـــوستیــــم و آمیختیــم از بستگی عــا لـــــــم رستیـــم و رهـــا گشتیــم گویند که بلا هست عشق، لیک ما ز دل وازجان در دام بــــــــــلا رفتیم فـــارغ ز بـــــلا گشتیــم بــر یک نظــر بسنده کـــردیم چی دیــداری واه در عشق و فــــرو رفتیـــم مفتون_حیـــا گشتیــم در شیفتگی و یـاری نــه او او مانـد، نـه مـن مـن در دفتـــر عشق هـر دو یکجـا شده مـــا گشتیــم فـلــــک به جبیــن ما به بهـــــــانهء تقــــد یــــــر نوشت مفــــــارقت را محــروم ز نگاه گشتیــم او بـی مـن و مـن بـی او رفتیـــم رهء تنهـــایــــی خـاطره هنــوز باقیست اگـــــر چـه سوا گشتیــم همـــواره بدل مــانــد عشقی کـــه نیکـــو بــــاشد ما چون دو بــت دوستـــی جـاوید و بقــا گشتیــم محمد عارف یوسفی آمستردام هفتم سپتمبر 2008 07-09-2008

بالا Up

بازگشت Home